Argentinie, Buenos Aires, Stories
Comments 11

Welkom in Buenos Aires: Porteños, tango en momenten van besef

Welkom in Buenos Aires: Portenos en Tango

Na een weekend – wat zeg ik, een week – vol afscheidsknuffels is de dag dan daar. De dag dat ik voor een half jaar Nederland verlaat om nieuwe indrukken op te doen in Zuid-Amerika, met Buenos Aires als start. Of eigenlijk die veertien uur lange vlucht. Dag pa, dag ma, dag broer, dag Ben, dag Nederland. In het blauw-witte vliegtuig van de KLM mag ik plaatsnemen naast een Argentijnse man. Hij heeft dé gaucho-look denk ik: een zongebruinde huid, brede schouders en een dikke zwarte snor. Mijn eerste ontmoeting met Argentinië! Dat hij ongeveer de helft van mijn stoel in beslag neemt, vergeef ik hem. Al wordt mijn rug er vijf uur later niet zo blij van. Blijkt die wannabe-gaucho ook helemaal geen Argentijn te zijn, geen Engels en geen Spaans te spreken.

Welkom in Buenos Aires: Portenos en Tango

Een glimp van de knalrode, oranje en gele zonsopgang en de verlichten huizen van Buenos Aires vang ik op drie stoelen verderop. Ik moet mezelf even knijpen, want ik ben bijna in Argentinië. Ja, in Argentinië! Sinds ik tijdens muziekles op de middelbare school de film Evita gezien heb, staat een bezoek aan Buenos Aires heel hoog op de lijst. Nu ben ik er bijna, straks ga ik het balkon zien waar Evita Peron voor miljoenen Argentijnen dé toespraak hield. Iets wat alleen ik interessant vind, blijkt later als ik andere reizigers er enthousiast over vertel.

Hola Porteños

Na een lange rij bij de douane word ik vriendelijk begroet met ‘hola Demi, enjoy your stay in Argentina’ en krijg ik de allereerste Zuid-Amerikaanse stempel in mijn paspoort. Starend uit het raam van de bus, waarvan het uitzicht nu al beter is dan de junkies op de Nicolaasdwarsstraat in Utrecht, laat ik de eerste indrukken op mij inwerken en klets ik wat met de Duitse Renu. Vanaf moment één dus al niet alleen.

Het hostel Portal del Sur oogt Argentijns met een hoog en open middenstuk versierd met planten en balkonrelingen, waar de kamers in meerdere verdiepingen aan grenzen. Reizigers verspreiden zich in de gemeenschappelijke keuken, woonkamer en op het zonnige dakterras. Ik drop mijn backpack en ga de stad verkennen, samen met Renu opzoek naar koffie en empanada’s. Aan die empanada’s – deeghapjes met verschillende vullingen – kan ik wel wennen. Ham en kaas, tonijn, kip, caprese, vlees en groenten. De keuze is niet makkelijk en door de honger besluit ik er drie te nemen. Zittend in het park met de koffie en empanada’s krijg ik even een flashback naar Barcelona, waar ik de eerste twee weken – ietwat ongelukkig – op Plaza de Catalunya de dag begon met koffie en een croissant. Geen zorgen, dit keer ben ik gelukkig en aanschouw ik het dagelijkse leven van de Argentijnen terwijl ik de eerste zonnestralen mijn huid laat verkleuren.

Welkom in Buenos Aires: Portenos en Tango

Langzaam leer ik de Argentijnen – of zoals zij zichzelf noemen Porteños – kennen. Porteños zijn gek op honden. Porteños zijn zoetekauwen met het smeerbare karamel Dulce de Leche en de suikerbommen van croissants, ook wel medialuñas. Vrouwelijke Porteños gaan massaal mee in de lokale modetrend van plateauzolen. Mannelijke Porteños zijn op het eerste oog niet per se macho en zoals verwacht loopt er best wat leuks rond (geen zorgen, ik ben alleen verliefd op de stad). Porteños zijn vriendelijk en heel relaxt. Een oudere dame vertelt iets over de bijzondere vruchten in de boom en als ik het goed begrijp is ze opzoek naar uit de boom gevallen vruchten voor in haar tuin. Anderen groeten ons met een glimlachende ‘hola’ en lopend over straat zetten zij met diezelfde glimlach een stap opzij als ze merken dat je er langs wilt. Ze nemen de tijd voor je als je ze iets vraagt en proberen rustiger Spaans te spreken als ze merken dat je ze niet begrijpt.

Buenos Aires, het Parijs van Zuid-Amerika

Door deze vriendelijkheid voel ik me geen moment onveilig in het Parijs van Zuid-Amerika. De stad voelt westers aan, waardoor ik mezelf weer af en toe moet knijpen dat ik in Argentinië ben. Het voelt meer of ik een week op stedentrip ben. Renu en ik delen dezelfde momenten van besef: hij gaat twee maanden reizen en ik maar liefst zes maanden. De spanning en zenuwen nemen af en het genieten is begonnen.

Welkom in Buenos Aires: Portenos en Tango

We besluiten verder te lopen naar de haven van de stad. Eén van de meest moderne delen van Buenos Aires, waar zakenlui en bouwvakkers hun lunchpauze doorbrengen al slapend op bankjes. De gerenoveerde pakhuizen aan de haven zijn nu de plek van luxe restaurants, restaurants die ik als backpacker beter oversla. Aan de andere kant van de haven schijnt een natuurreservaat te zijn. Porteños helpen ons de ingang te vinden en we maken een wandeling met hier en daar een uitstapje off-road. In de verte zien we mannen op de pier vissen en stelletjes kletsen aan de waterkant. Dat we in een miljoenenstad zijn vergeten we even als we aan een touw Tarzan uithangen en in de boom klimmen voor een mooi uitzicht.

Welkom in Buenos Aires: Portenos en Tango

Halverwege blijkt de wandeling iets te lang te zijn. Ik voel me vies, want ik ben zo het vliegtuig uitgewandeld, en mijn benen voelen zwaar. Maar als ik de oude mannen – gekleed in enkel een klein sportbroekje en schoenen – zie hardlopen op het warmste moment van de dag besluit ik niet te klagen.

Tango: de dans van Buenos Aires

De gesprekstof begint op te raken door onze hersenen die wat rust nodig hebben. Terug naar het hostel voor een frisse douche. Daar ontmoet ik de Franse Sophie. Samen zoeken we een supermarkt, kopen noedels en een fles rode wijn: de eerste Malbec is een feit. Een ander feit die avond is onze eerste tangoles.

Welkom in Buenos Aires: Portenos en Tango

In het gezellige Spaans, zijn beste Engels en vele handgebaren legt onze tangoleraar het ontstaan van de tango uit. Het is de omarming die werd gezien als een manier van communiceren. Inwoners kwamen vanuit verschillende delen van de wereld en spraken niet dezelfde taal. Aan de omarming werden wat dansbare bewegingen toegevoegd en zo werd tango de manier van communiceren in Buenos Aires. De tango was in de volkswijk La Boca – waar ook Maradona zijn voetbalcarrière begon – de dans die gebruikt werd door prostituees om mannen te verleiden. Het was een ordinaire dans, waar de Fransen later juist heel enthousiast over waren. De Fransen zijn op cultureel gebied en voorbeeld voor Argentinië. Het ordinaire imago veranderde daarom in een romantisch imago: de dans van Buenos Aires.

11 Comments

  1. Jolyn says

    Nú al genieten meis! Het blog neemt je inderdaad mee naar de andere kant van de wereld.

    Ga zo door – want dan heb ik zo nu en dan ook even ‘vakantie’ als je iets nieuws hebt gepost 😉

    Liked by 1 persoon

  2. Carla says

    Hoi Demi ik zie dat je aan het genieten bent erdoor het te lezen en de foto’s te be kijken genieten we met je mee fijn dat je het naar je zin hebt. Kus van ons Frank en Carla.

    Liked by 1 persoon

  3. Annie. says

    Wat een heerlijk avontuur ben je weer begonnen Demi en wat beschrijf je het allemaal weer leuk, geniet ervan zou ik zeggen en liefs van ons2

    Liked by 1 persoon

  4. Pingback: Buenos Aires: street art Frida Kahlo, fietsen met Nederlanders & vrouwendemonstraties | A CRUSH ON THE WORLD

  5. Pingback: Omgetoverd tot fanatieke hiker tijdens de W-walk in Torres del Paine (inclusief vlog) | A CRUSH ON THE WORLD

  6. Pingback: Nog een reden om in Argentinië te gaan wonen: het wijnparadijs Mendoza | A CRUSH ON THE WORLD

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s