Argentinie, Buenos Aires, Stories
Comments 3

Buenos Aires: street art Frida Kahlo, fietsen met Nederlanders & vrouwendemonstraties

Buenos Aires: street art van Frida Kahlo, fietsen met Nederlanders, vrouwendemonstraties & niksen

De dag beginnen met een ‘cafe con leche’ op een terras in de stad is misschien wel een van de meest ‘local’ dingen die je kan doen in Spaanstalige landen. Zo ook in Buenos Aires, dus hangen we de Porteño uit voordat we ruim twee uur naar de wijk Palermo slenteren. Langzaam verandert het straatbeeld van het drukke centrum in rustige straten, waar Porteños hun boodschappen doen bij fruitwinkels op de hoek. Statige gebouwen ogen minder statig door de vrolijke kleuren en muurschilderingen. Hoge bomen vormen een dak boven de straten en zorgen dat we verkoelend in de schaduw lopen. De pleinen en parken bieden een fijne plek voor een rustmoment in de zon. Een perfecte slenterdag!

Buenos Aires: street art van Frida Kahlo, fietsen met Nederlanders, vrouwendemonstraties & niksen

Zoektocht naar Frida Kahlo 

Als street art fan en fanatiek Instagrammer heb ik mijn zinnen gezet op het vinden van de muurschildering van Frida Kahlo. De locatie is niet bekend bij Google en ook de locals hebben Frida nog nooit gezien. Ik besluit later terug te gaan, zodat mijn Franse en Duitse vrienden geen last hebben van mijn drang. Renu is er blij mee. Sophie laat het niet los. Na de lunch zetten Sophie en ik daarom onze zoektocht naar Frida voort. We praten inmiddels over Frida alsof ze onze beste vriendin is en dan zien we haar in de verte.

Zodra het stoplicht voor de auto’s op rood staat, springen we de weg op om Frida vast te leggen op camera. We springen de stoep op bij groen licht en dit herhaalt zich zeker zo’n drie keer. Van hysterische reiziger veranderen we onszelf weer in een Porteño. Op naar de metro met onze Argentijnse OV-chipkaart en op naar onze Malbec en zelfgemaakte Gnocchi op het dakterras van Portal del Sur.

Voor diegene die naar Buenos Aires reizen en Frida ook graag willen ontmoeten, dit is het adres: Avenida Dorrego ergens bij nummer 1780 in de wijk Palermo.

Ontdek Buenos Aires op de fiets

Steeds meer kom ik tot de conclusie dat Buenos Aires niet het Parijs van Zuid-Amerika is, maar dat het Buenos Aires is. ‘Gewoonweg’ Buenos Aires. Een stad die met geen enkele stad te vergelijken is. Dit wordt nog eens bevestigd wanneer ik met de Nederlandse gids Sander en een groep dames van de KLM op de fiets stap. De hoge moderne en statige gebouwen rondom Plaza San Martin. De fancy haven met behoorlijk goed opgeknapte loodsen en een vrouwelijk trots: de brug El Puente de Mujer. De oude volkswijk La Boca met als belangrijkste gebouw het stadium van La Boca Juniors, wat tijdens wedstrijden alle ruiten in de wijk laat trillen. De andere volkswijk is San Telmo, waar tango de gesproken taal lijkt te zijn. Het centrale plein Plaza de Mayo met Casa Rosada en op donderdag de ‘dwaze moeders’.

Buenos Aires: street art van Frida Kahlo, fietsen met Nederlanders, vrouwendemonstraties & niksen

Het maakt niet uit waar we zijn, want op elke plek heeft de Argentijnse hoofdstad een verhaal. Verhalen die geen andere stad heeft, verhalen die je doen nadenken en verhalen die je helpen de stad en zijn inwoners beter te leren kennen. De dagen na de fietstour door Buenos Aires kijk ik daarom vanuit een ander oogpunt naar de stad, een speciaal en bijzonder oogpunt. Ik geniet nog meer van de sfeer in de stad en begin zelfs een beetje verliefd te worden (ja, dat kan ik blijkbaar toch).

Buenos Aires: street art van Frida Kahlo, fietsen met Nederlanders, vrouwendemonstraties & niksen

Wil je alvast een stukje meefietsen? Lees dan mijn blog op Vive Le Voyage over de fietstour door Buenos Aires!

Demonstraties voor of tegen nog zoveel meer

De stad staat op z’n kop, de hoofdstraten zijn afgesloten voor auto’s en gevuld met vrouwen. Het is International Women’s Day. Zelfs de politie in en rondom deze straten bestaat enkel uit vrouwen, die misschien wel de enige werkende vrouwen van die dag zijn. Spandoeken, gekleurde shirts, geschreeuw en gezang. Ze demonstreren. Voor gelijke rechten, voor legale abortus, tegen de huidige president en voor of tegen nog zoveel meer. Het is mij niet duidelijk.

Maar er is nog meer gaande, want het is donderdag 15:30 uur. Wat betekent dat de nog zes overgebleven moeders de president vragen waar hun (klein)kinderen gebleven zijn. Sinds 1977 doen de moeders dit met kenmerkende witte hoofddoeken die symbool staan voor luiers. Onder het bewind van Videla verdwenen tegenstanders op bizarre wijze. Vandaag de dag zie je op donderdag om 15:30 uur nog meer op het plein voor Casa Rosada. Er blijkt een demonstratie bij te horen: voor of tegen nog zoveel meer. Het voelt tegenstrijdig. Geschreeuw door een megafoon aan de ene kant en oude dames – die hun (klein)kinderen herdenken – aan de andere kant.

Buenos Aires: street art van Frida Kahlo, fietsen met Nederlanders, vrouwendemonstraties & niksen

Met de KLM dames besluiten we daarom een café op te zoeken en met een fles wijn te proosten op het leven. Dat proosten zet ik samen met Sophie voort op Plaza Dorrego in de gezelligste wijk van Buenos Aires: San Telmo. Hier worden we vrolijk van de gitaarmuziek, de swingende tango paren en de gezelligheid van kletsende mensen. Dineren doen we die avond met een ijsje, want het Italiaanse ijs is – meer dan goed voor mij is – aanwezig in Buenos Aires. Wist je dat maar liefst de helft van de Porteños het bloed van een Italiaan heeft? Is het niet van een Italiaan dan is het wel van een andere Europese nationaliteit. Argentijnen hebben dan ook vaak twee nationaliteiten en dus twee paspoorten.

Niks moet, niksen mag

Zoveel mogelijk ervaren van hoe de locals Buenos Aires ervaren, omdat de stad me zo nieuwsgierig maakt. Van de ene leuke ontmoeting in de andere rollen, omdat je alleen reist en dezelfde passie hebt. Beide hebben mij blij verrast, maar beide hebben ook de stopknop doen verdwijnen. Momenten van even rustig bijkomen zaten er de afgelopen dagen niet bij, want steeds kwam er iets leukers op mijn pad dan ‘niks doen’.

Een onrustig en benauwend gevoel schud me wakker. Ik blijf een dag bij het hostel. Op het dakterras, in de zon, de reis verder plannen en alles wat ik meemaak in woord samenvatten. Ik kan over elke dag wel een boek schrijven. Een groot avontuur lijkt in de eerste week als zo groot. En steeds als ik denk dat er nog zoveel meer groots op me staat te wachten, tovert het een glimlach op mijn gezicht. Ik vind mezelf best een stoere chick.

Buenos Aires: street art van Frida Kahlo, fietsen met Nederlanders, vrouwendemonstraties & niksen

3 Comments

  1. Marjan van Lexmond says

    Prachtig, ik blijf maar lezen, heerlijk begin van de dag maar moet nu opschieten kom te laat ben in je verhaal blijven hangen x!

    Like

  2. Jolyn says

    Haha, je bent een stoere chick! 😉 En een fantastische schrijfster.

    Dankzij jou wil ik nu ook die kant op vliegen. Jouw verhalen doen mijn beelden die ik had over Zuid-Amerika (a la Narcos) verdwijnen. Wát mooi!

    Like

  3. Pingback: Buenos Aires: tango cultuur, spoedcursus Spaans en met de politie naar Recoleta | A CRUSH ON THE WORLD

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s