Argentinie, Buenos Aires, Stories
Comments 4

Hieha! Paardrijden met gaucho Flavio in Exaltación de la Cruz

Hieha! Paardrijden met gaucho Flavio in San Antonio de Areco

Eén van de covers van REIZ& Magazine – met een gaucho op een steigerend paard – is me bijgebleven en heeft mij geïnspireerd om eens te gaan paardrijden met een gaucho. Een stoere Argentijn met een avontuurlijk gebruinde tint, een baret op zijn hoofd, een witte blouse, beige-grijze broek, rode sjaal, gebreide poncho over zijn ene schouder en een zilveren mes in zijn gebruikte laarzen. En dat terwijl je door het beige, gele en groene landschap raast.  

Hieha! Paardrijden met gaucho Flavio in San Antonio de Areco

Ontmoet gaucho Flavio en zijn paarden

Wanneer de meeste reizigers vanuit Buenos Aires een uitstapje naar Uruguay maken, besluit ik het anders te doen. De coverfoto van het – helaas niet meer bestaande – reismagazine is gemaakt in Patagonië, het zuiden van Chili en Argentinië. Ik laat de droom uitkomen op anderhalf uur rijden van Buenos Aires. Op het platteland vlak bij San Antonio de Areco: Exaltación de la Cruz. Met de Belgische Louise – ontmoet in Iguazu – Flavio de gaucho en zijn paarden. De brunette Bici – van ‘bicicleta’ is mijn paardenvriendin vandaag.

Hieha! Paardrijden met gaucho Flavio in San Antonio de Areco

Na een heftige rit over de onverharde wegen van het platteland, met een busje die daar niet voor gemaakt is, worden we afgezet bij Indio Cua Golf Club. De dag ervoor liet Flavio ons in een spraakmemo op WhatsApp weten dat hij ons daar ophaalt. Ik denk dat de Argentijnen massaal lijden aan een typegebrek, want iedereen communiceert hier in spraakmemo’s. Ondertussen staat Flavio inderdaad daar met een achterbak vol zadels en hoofdstellen. Na een verontschuldiging voor zijn vieze auto stappen we in en rijden we naar het land waar de paarden staan. Dit is niet zijn eigen land, maar hij betaalt om zijn tien paarden hier te stallen. Op twee andere plekken in Argentinië heeft Flavio nog meer paarden. Hoeveel weet hij niet precies. “Het zal zo rond de dertig paarden zijn”, concludeert hij nonchalant.   

Hieha! Paardrijden met gaucho Flavio in San Antonio de Areco

Flavio is niet geboren als gaucho en om een gaucho te zijn hoef je ook helemaal niet uit een gaucho familie te komen. Opgegroeid met het Italiaanse temperament en vele voetbalpartijen bezocht Flavio regelmatig zijn gaucho familie in Uruguay. Zo is de Italiaanse Argentijn langzaamaan zelf gaucho geworden. En zo groeit zijn zoontje van vier wel op, op de rug van vele paarden. De mini Flavio acteert op de foto’s dan ook al als een echte mini gaucho.  

Gaucho cultuur echt of nep?

Even vliegt het gevoel van wantrouw me aan. Draagt Flavio deze kleding altijd als hij werkt of is dat meer iets van vroeger en verkleed hij zich voor een ritje met toeristen? Wat is het echte gaucho leven, bestaat dat nog wel of is ook dat een toeristenfeestje? Flavio stelt me gerust en ook als we te paard door de velden wandelen, draven en galopperen zie ik dat de gaucho cultuur hier zeker onderdeel is van het dagelijkse leven. Alle mannen lopen rond in deze kledij. Flavio wijst naar een plek op de weg. “Vorige week zondag hadden we hier nog met z’n alle de weg afgesloten om te barbecuen.” Parilla en asado zijn woorden voor zo’n Argentijnse barbecue. Vlees, vlees en nog meer vlees. Ook zo iets typisch Argentijns.  

Flavio wijst even later naar een grote boerderij. “Jammer dat jullie er gisteren niet waren. Dan had ik jullie meegenomen naar een grote asado hier.” Naast paarden zijn bijeenkomsten misschien wel een van de belangrijkste aspecten van de gaucho cultuur. Elk dorpje heeft zijn eigen buurthuis, waar Flavio verschillende lidmaatschappen heeft. Voor de parades slooft iedere gaucho familie zich uit. De paarden krijgen het mooiste zadel en hoofdstelsel, de gaucho zijn beste kostuum en de poncho siert om de hals van het paard.  

Hieha!

We halen de paarden uit de wei en zadelen ze op. Ik verander weer even in de kleine Demi en weet nog precies hoe zo’n hoofdstel en zadel werken. Al is het op zijn gaucho’s wel net iets anders. Iets meer back to basic met van dat geleefde en gevlochten leer. De wollen kleden passen precies bij de aarde tinten van de paarden en de omgeving. Na een test rondje galopperen zijn we volgens Flavio geslaagd en mogen we de weg op. Met de haren in de wind voel ik me een echte ‘gauchin’ of zoals ze dat hier noemen een ‘china’. Voor de lunch stoppen we tussen twee weilanden in. Het is een favoriete picknickplek voor locals die een ritje op hun paard maken. Flavio heeft zelf Milanesa – de Argentijnse variant van een schnitzel – gemaakt, empanada’s en brood gekocht. Met een fles knaloranje limonade spoelen we al het lekkers weg. We razen verder langs campo’s, weilanden met Holandeses (Nederlandse koeien) en groeten hier en daar een andere gaucho te paard.  

Hieha! Paardrijden met gaucho Flavio in San Antonio de Areco

Terug op de boerderij zadelen we de paarden af. Nadat de paarden ieder een slok water hebben genomen laat Flavio zijn trucs zien. Met aanloop en sprong het paard op, met zijn sjaal het paard besturen en met beide benen rechtopstaand op de rug van het paard. Zodra de paarden de mogelijkheid voelen om te ontsnappen doen ze dat. Klaar voor vandaag en ze razen één voor één de bossen in. Het land hier bestaat namelijk niet uit een paar weilanden, maar uit bossen en open velden waar de paarden de vrijheid kunnen voelen.  

Hieha! Paardrijden met gaucho Flavio in San Antonio de Areco

Het duurt nog even voor we weer opgehaald worden om naar Buenos Aires te rijden. Flavio stelt voor om nog even naar zijn huis te gaan. Hij maakt namelijk messen, houten planken en nog zoveel meer gaucho-achtige voorwerpen en dat wil hij laten zien. Dat het een bende is en we eigenlijk liever niet ergens gaan zitten, laten we niet merken. Maar dat hij een drukke man is met vele hobby’s – waarvan één zijn werk – is leuk om te zien.  

Wil je ook paardrijden met Flavio? Laat het me weten, dan stuur ik je zijn telefoonnummer door.

4 Comments

  1. Mia says

    Hoi demi ,wat ,n mooi avontuurlijk verhaal.
    Het lijkt mij prachtig en interessant om dat mee te mogen maken.
    Jij geniet in iedergeval met volle teugen

    Like

  2. Pingback: Patagonië special: drie weekse overland trip met Dragoman | A CRUSH ON THE WORLD

  3. Pingback: Vallende sterren en maanlandschap in het woestijndorp San Pedro de Atacama | A CRUSH ON THE WORLD

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s