Argentinië, Chili, Patagonië, Stories
Comments 3

Patagonië special: drie weekse overland trip met Dragoman

Patagonië special: drie weekse overland trip met Dragoman

Zo’n twintig vreemden worden familie en een wagen op zes wielen wordt mijn thuis. Geen vrienden, maar familie. Vrienden kies je, familie niet. Deze familieleden krijg ik er gratis bij tijdens de tour door Patagonië. Soms is een familielid ook een goede vriend en soms een lichtelijke vijand. Zo ook bij onze Dragoman familie, ook wel Dragofamily. Drie weken lang reizen we van de ene wow naar de andere wauw. Urenlang brengen we door in Elle2, een truck die van vele gemakken voorzien is, maar niet van alle. Het moet wel avontuurlijk blijven. We delen al onze lekkere, zoete en zoute snacks. Als een ware vreetschuur doorkruisen we het beige achtige landschap met vele guanaco’s (soort alpaca’s). Zowel levend als dood, want al springend over de hekken springen sommigen net niet hoog genoeg. Een pijnlijke dood. We stoppen onderweg regelmatig voor een van de vijf border crossings tussen Argentinië en Chili, voor een zogeheten ‘bush toilet’ en voor fototaferelen op de weg, waar de gele streep een leuk detail is.

Patagonië special: drie weekse overland trip met Dragoman

Lees- en kijktip: benieuwd naar de stereotypen van mijn Dragofamily? Lees en bekijk de blog en vlog over Torres del Paine National Park.

De wow’s en wauw’s van de Dragoman tour door Patagonië worden hieronder samengevat. Torres del Paine National Park draagt de eer van een eigen blog.

Ice ice baby bij Perito Moreno Glacier, El Calafate (Argentinië)

El Calafate is de toegangspoort tot de gletsjer die de naam Perito Moreno draagt. We drinken er alcoholische versnaperingen, leren onze Engelse vrienden Nederlands en geven de goed uitziende straathonden onze leftovers, die hun neus ophalen voor alles wat geen vlees is. Maar we laten El Calafate – vol souvenirwinkels en reisbureau’s – voor wat het is. Deze onaantrekkelijke toeristische spot vergeet ik snel als de chauffeur de bus parkeert en we in zo’n twintig minuten naar het eerste uitkijkpunt wandelen. Terwijl ik dacht dat ijs wit is, worden we verwelkomd door een ijsblok met een helderblauwe gloed, een lengte van 35 kilometer en een breedte van vijf kilometer. Dit uitkijkpunt stelt niks meer voor, wanneer we in de boot stappen en richting de gletsjer varen. Brokken ijs in het water vormen de route naar de ijswand van zestig meter hoog: het meest indrukwekkende stuk ijs dat ik ooit heb gezien. De boot vaart weer terug naar zijn thuishaven en wij beginnen onze ‘trekking’ over de aangelegde paden die ons van ver, dichtbij, onder en boven laten uitkijken over de gletsjer.

Patagonië special: drie weekse overland trip met Dragoman

De oranje, rode, gele en groene herfstkleuren vormen een onbeschrijfelijk contrast met de blauw puntige ijsvlakte. En net op dat moment dat ik van de drukte ontsnap ben en ‘doelloos’ naar de gletsjer staar hoor ik het gerommel – een soort onweer-geluid dat we zeker elke tien minuten horen, maar dan vele malen harder – en het hoogtepunt van de dag vindt recht voor mijn neus plaats. Een immens brok ijs stort in slowmotion met grote brokken en stoom in elkaar. Op de achtergrond hoor ik het gegil van Jannie – m’n Caribische-Nederlandse familielied en vriendin – en ik weet nu dat mijn Dragofamily hetzelfde ziet als ik doe. En ik weet ook dat minstens drie van hen een foto of video maakt. Dus besluit ik de natuurgebeurtenis met mijn eigen ogen te observeren en niet door de lens van mijn camera. Zo’n familie op reis is best handig…

Patagonië special: drie weekse overland trip met Dragoman

Sneeuw en herfstkleuren vormen de kraag van Fitz Roy, El Chalten (Argentinië)

Niet ver van El Calafate ligt het dorpje El Chalten. Ingericht voor toerisme, maar kneuteriger dan El Calafate. We komen er vroeg aan en besluiten de eerste dag door te brengen met de telefoon voor onze neus. Eindelijk goede wifi. Ja, wifi-dagen zijn ook onderdeel van het tegenwoordige reizen. We laden ons op voor de volgende dag die in het teken staat van weer een andere hike. “Een dag niet gehiked in Patagonië is een dag niet geleefd.” In een paar minuten wandelen we naar het beginpunt van het pad dat ons naar het bekende Fitz Roy leidt. Het wandelen verandert hier in een stevige hike en het landschap kleurt langzaam wit door de sneeuw die valt. April is voor mij de perfecte tijd om door Patagonië te reizen. Het is koud, maar de herfstkleuren en de laagseizoen-stilte maken elke zware hike zoveel beter.

Met zes man sterk trotseren we het landschap. We kletsen, maar hiken ook urenlang zonder iets te zeggen. Door de oortjes met muziek bevinden we ons in onze eigen wereld en toch weten we zonder te praten voor ieder van ons telkens het juist stopmoment te vinden. Deze stopmomenten staan in het teken van eten en foto’s maken, want ook vandaag hebben we onze fotograaf Han – waarmee ik de Dragoman tour begon in Ushuaia – weer bij ons.

Patagonië special: drie weekse overland trip met Dragoman

Fitz Roy | Credits: @bigwormworldwide

Het laatste deel van de hike – naar het hoogtepunt Fitz Roy – is geen hike meer, maar een letterlijke klim. We klimmen van steen naar steen en lassen meer stopmomenten in dan we gewend zijn. Hoe hoger we komen, hoe gladder de stenen zijn door de intense kou. Op de terugweg wordt dat op onze billen naar beneden glijden. Aangekomen bij de top is Fitz Roy half verstopt achter de wolken. Iets wat ik niet erg vind, want deze wolken zorgen voor een magisch beeld, zoals ik dat bij vele natuurverschijnselen vind. Toen nog niet wetende dat we de volgende ochtend een indrukwekkend uitzicht zouden hebben op Fitz Roy zonder wolken en met roze zonsopgang-kleuren. Een fijn goodbye van meneer Roy!

Patagonië special: drie weekse overland trip met Dragoman

Uitzicht op Fitz Roy de volgende ochtend | Credits: @bigwormworldwide

Terug naar de top: drie van de zes besluiten de kou zo snel mogelijk te verlaten. Samen met Han en Ammen – mijn hike maten eerste klas – hike ik door dikke sneeuw de andere kant van de berg naar beneden. Het kristalheldere water is weer een perfect decor voor een fotoshoot. Op de terugweg hebben we vervolgens maar één doel: goede koffie en taart. Muziek in en met grote passen terug naar het dorpje. Hier vinden we – naast Fitz Roy – onze tweede beloning van de dag.

Kamperen in de middle of nowhere, Rio Pinturas (Argentinië)

Tijdens de rijuren in Elle2 bereiden we ons voor: er staat een zogeheten ‘bush camp’ op ons te wachten. Een bush camp betekent kamperen op een plek waar niks anders is dan natuur, omdat de afstanden in Patagonië zo lang zijn dat we wel moeten. Over een smalle weg rijden we naar een groot veld waar we onze tenten opzetten, het eerste kookteam de maaltijden bereidt en de voorbereidingen voor het kampvuur worden getroffen. Hoe deze bush camp verder verloopt, zie je in de vlog van kampeerprinses Suus on Tour:

Op de boerderij bij een Chileense familie, Cerro Castillo (Chili)

Elle2 rijdt het terrein op, waar de gehele Chileense familie al op ons staat te wachten. Tijdens de reis van Rio Pinturas naar Cerro Castillo, en ook bij aankomst, zijn een aantal van mijn familieleden in een strijd. Slechts een aantal van ons kunnen gebruikmaken van de upgrade, wat betekent dat je twee nachten lang niet in een tent hoeft te slapen. Ik besluit geen deel te nemen aan de discussie en twee nachten wél in de tent te slapen. Avontuur staat voor mij niet alleen gelijk aan hiken, maar ook aan kamperen. Terwijl de anderen zich drukmaken over waar ze vanavond slapen, zet ik met een handjevol andere Drago-avonturiers mijn tent op en maak ik mij klaar voor het diner met lam en het kampvuur met goede gesprekken.

Chileense boerderijen zijn anders dan de relatief kleine en vlakke Nederlandse boerderijen. Deze familie heeft namelijk een enorm stuk land met uitzichten waar je ‘u’ tegen zegt. De paarden zijn opgezadeld, want wij gaan deze uitzichten ter paard bewonderen. Terwijl ik had gehoopt op een flink stuk galopperen – net als met gaucho Flavio in Argentinië – heeft mijn paardenvriend daar absoluut geen zin in. Zie ik wel meer van het land en de Chileense gaucho-paardrijd-skills.

Patagonië special: drie weekse overland trip met Dragoman

In de namiddag besluit vaders des huize ons goed in de maling te nemen met verschillende spellen. Een ijzeren hart is verwikkeld in een ander ijzeren voorwerp. Aan ons de taak om de ijzeren voorwerpen van elkaar te verlossen. Twee meiden worden met touwen aan elkaar geknoopt en ook aan hun de taak om los van elkaar te komen. Een grijns van oor tot oor verschijnt onder zijn grijze snor vandaan en de blik van moeders des huize verandert in een ‘hij denkt dat hij grappig is’ blik. Als een familie weten we de touw-meiden te verlossen, maar we hebben de hulp van vaders des huize nodig voor het ijzerwerk.

Side note: een deel van onze verblijf op de boerderij is terug te zien in de bovenstaande vlog van Suus on Tour.

Haat en liefde verhoudingen, Puyuhuapi & Futalefu (Chili)

Na drie nachten kamperen, ben ook ik blij als we in Puyuhuapi allemaal een upgrade krijgen. De kou in Patagonië – zo begin winter – laat uiteindelijk ook de avonturier in mij falen. De upgrade vindt plaats in een houten hutje, in een donker bos en aan het meer. Welkom in de ‘Dragoman griezel film’. Een griezel film waarbij ik in de kookgroep zit. Gelukkig is er een echte keuken en koken we niet in de ‘truck keuken’. Toch verkiezen de reisleiders Marc en Ryan onze maaltijden tot een van de beste Dragoman-maaltijden die ze ooit gehad hebben. Eerlijk is eerlijk, deze eer is niet te danken aan mijn kookkunsten. Ik schenk liever de Pisco Sour in en vul de bakjes met kaas en olijven. Deze avond drinken we vele liters rode wijn, zijn de gesprekken op zijn best en wordt de Dragofamily closer en closer. We zijn het zomaar met elkaar eens als ons de vraag gesteld wordt of we de volgende dag in de stromende regen de hangende gletsjer willen bezoeken. Het antwoord is nee. Liefde!

Patagonië special: drie weekse overland trip met Dragoman

Kookgroep in Puyuhuapi

Side note: ook een deel van ons verblijf in Puyuhuapi is te zien in de bovenstaande vlog van onze kampeerprinses. 

Futalefu is de volgende bestemming, waar we verblijven in een hostel met privé kamers en eigen badkamer. Nu moet die luxe echt ophouden, want dit is niet wat ik mijn thuisfront heb verteld over de avontuurlijke Patagonië tour. Aangekomen in Futalefu verandert onze familieliefde in een familieruzie. Wat de reden van de ruzie precies is weet ik niet, dat het kinderachtig is en ik me er graag buiten houd weet ik wel. Ik bevind mij liever in de gemeenschappelijke ruimte van het hostel, waar de manager de award voor ‘knapste Chileen’ verdient. De volgende dag is het plan om te gaan raften op een van de beste en mooiste rivieren ter wereld. Klein nadeel van het laagseizoen: het water van de rivier is niet hoog genoeg, dus gaat het feest niet door. Unfortunately peanut butter!

Hiken met Geer & Goor voor een uitzicht over het Lake District, Bariloche (Argentinië)

Bariloche staat bekend om haar vele meren die je via een gemakkelijke hike – althans, dat vind ik – kan bewonderen. Suus en Jannie – mijn twee Nederlandse vriendinnen, ook wel genaamd Geer & Goor – denken iets anders over de gemakkelijke hike. Gekleed in roze kleren klagen ze de gehele hike, zoals onze Nederlandse Geer & Goor dat ook zo lekker kunnen. Gieren! Het uitzicht over het blauw-groene landschap met sierlijke meren is mooi, maar eerlijk is eerlijk: er valt niet te tippen aan de uitzichten van Torres del Paine National Park, Perito Moreno en Fitz Roy. Uiteraard moeten er de enige foto’s geschoten worden van Geer & Goor. De gekste panorama-skills komen tevoorschijn en niet alleen ik krijg buikpijn van het lachen, ook op het gezicht van de andere bezoekers verschijnt een lach. We gunnen deze bezoekers ook hun fotomoment en wandelen terug naar waar de bus ons weer naar het centrum brengt. Tijd voor kaasfondue. Kaas, ja kaas! De creatieve chocoladevarianten – waar Bariloche ook bekend om staat – worden ons toetje. De Duitse invloeden in Bariloche hebben ook zo zijn voordelen.

Patagonië special: drie weekse overland trip met Dragoman

Patagonië special: drie weekse overland trip met Dragoman

Die avond besluiten we het Argentijnse nachtleven te ontdekken. De meiden lopen rond in elkaars kleding en make-up, want sharing is caring. De mannen hebben hun netste blouse aangetrokken, gestreken en wel. Eerst vieren we de verjaardag van de zestigjarige Andy Bond in een Italiaans restaurant mét pasta pesto. Halleluja! We dansen vervolgens – helaas zonder Andy – op de Zuid-Amerikaanse reggaeton, cumbia en andere billen-schut-muziek. Het is zo gezellig dat we die avond niet slapen en haastig onze backpacks inpakken voor weer een volgend vertrek en border crossing, dit keer naar het Chileense Pucon.

Raften en overboord slaan, Pucon (Chili)

Pucon is voor raften dan wel niet – zoals Futalefu – een van de beste plekken ter wereld, maar mooi en avontuurlijk is het zeker. Zelfs een beetje eng en paniekerig. Wanneer de instructeurs ons veiligheidsinstructies geven – voor het geval we overboord slaan – denk ik ‘oh, maar dat gebeurt vast niet’. Nou Demi, dat gebeurt dus wel en zo’n drie maanden later heb je nog steeds een bult als souvenir op je scheenbeen. We hadden alles onder controle en bij eerdere stroomversnellingen kregen we keer op keer een adrenaline-kick. Maar dan staat er een stroomversnelling van niveau vier (van de vijf) op ons te wachten. Boot één slaat om en zo doet boot twee, onze boot. Boot drie doet dat niet en wordt verkozen tot rescue-boot.

Patagonië special: drie weekse overland trip met Dragoman

Op het moment dat we de heftige stroomversnelling trotseren, ben ik in de volle overtuiging dat we netjes in de boot blijven zitten. En opeens maakt de boot een beweging, ik weet dat ik moet gaan zwemmen voor mijn leven en moet nadenken wat de instructeurs eerder zeiden bij de veiligheidsinstructies. Zwemmen lukt niet, want ik zit onder de boot. Ik krijg geen adem en krijg de boot ook niet omhoog. Ik kan me niet herinneren dat ik eerder deze paniek gevoeld heb. Na een paar seconden – die als minuten voelden – tilt een van de sterke mannen de boot omhoog en zie ik eindelijk het licht. Hoofd naar waar de versnelling heengaat en me laten meevaren totdat iemand mij komt redden.

Meneer met zijn kano peddelt alsof het de normaalste zaak is en dat is het vast ook voor hem. Ik moet zijn kano vasthouden, maar door al het water in mijn mond en ogen doe ik dat volledig verkeerd. Mijn benen bungelen aan de zijkant en raken in volle vaart elke steen onder water. Meneer met zijn kano zet mij af aan de kant. Ik kom bij en observeer alles wat in de rivier gebeurt. Hier en daar zit een van mijn familieleden aan de kant, anderen drijven nog in het water en Jannie – van de rescue-boot – roept: “daar is Demi, Deeeeeeemi”. Ze komen ook mij redden. Zodra deze hectiek afgelopen is en we aan wal zijn, beginnen we allemaal hard te lachen. Gewoon raften – zonder overboord te slaan – is ook maar zo gewoon.

Patagonië special: drie weekse overland trip met Dragoman

Er gebeurde nog meer in Pucon en onderweg naar Santiago: we deden een hike in Huerquehue National Park, we bezochten de hot springs, aten eindelijk yoghurt met fruit en granola voor ontbijt, dronken een van mijn favoriete wijnen bij Miguel Torres en sliepen in een strandhuis waar we weinig van het strand gezien hebben. We sloten deze reis af in de hoofdstad van Chili: Santiago. Grijs en grauw, maar we maakten er een paar goede laatste dagen van. We werden dronken, hadden een onverwachts zwemfeestje met kleding aan en namen in delen en met tranen afscheid. Muchas gracias Dragofamily. Jullie zijn onderdeel van een van de hoogtepunten van mijn reis door Zuid-Amerika.

Patagonië special: drie weekse overland trip met Dragoman

Familie die vrienden geworden zijn | Hiken in Pucon

Patagonië special: drie weekse overland trip met Dragoman

Miguel Torres’ Sauvignon Blanc

Patagonië special: drie weekse overland trip met Dragoman

Zwemfeestje in Santiago

Patagonië special: drie weekse overland trip met Dragoman

Uitzicht over Santiago

3 Comments

  1. Pingback: Muren vol street art vormen de straten van de kleurrijkste stad van Chili: Valparaiso | A CRUSH ON THE WORLD

  2. Pingback: Ontelbaar veel landschappen, wijn en zoeterds tijdens de roadtrip van Mendoza naar Salta (vlog) | A CRUSH ON THE WORLD

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s