Argentinie, Mendoza, Stories
Geef een reactie

Nog een reden om in Argentinië te gaan wonen: het wijnparadijs Mendoza

Wijnregio Mendoza: Malbec

Mendoza, waar ze de beste Malbec ter wereld hebben. Malbec, mijn favoriete rode wijn waar ik maar al te graag een glaasje (of vier) van drink in Nederland. Mijn liefde voor Argentinië, daar is Mendoza een van de redenen – of misschien wel de belangrijkste – van. Al fietsend ontdekken we de wijngaarden van het gebied Maipu. We drinken er bij zo’n vijf wijnhuizen witte en – vooral – rode wijn, we schranzen alle mogelijke olijven en haar tapenade van de olijfgaard Laur en eten appelkruimeltaart met Malbec saus bij het beste en oudste wijnhuis van Mendoza: Familia Di Tommaso. Een cultuur waarbij eten een van de belangrijkste aspecten is, waardeer ik maar al te graag. Je vraagt je misschien af waar ik het laat, maar ik kom tijdens mijn reis steeds meer tot de conclusie dat mijn leven om eten en wijn draait. En reizen natuurlijk. Liefde voor mijn leven.  

Wijnregio Mendoza: olijfgaard

Wijnregio Mendoza: appelkruimeltaart met Malbec saus

Tip: huur je fiets bij Mr. Hugo in Maipu en verken het wijngebied. Mocht je nou iets te veel wijn op hebben en de tijd vergeten zijn of simpelweg niet weg te slaan zijn bij het laatste wijnhuis, dan hebben Hugo en zijn vrouw daar absoluut geen probleem mee. Argentijnse tijd kent geen tijd. Ze wachten je gewoon op met een verse perensap. Even wat echte vocht na alle wijn.  

Wijnregio Mendoza: fietsen door Maipu

Wijnregio Mendoza: wijnmaten

Voor de wijn in Mendoza: een gezellige busrit vanuit Valparaiso

Negen uur in de bus voelt inmiddels als een busrit van een uur in Nederland. Het is niks in vergelijking met de eerdere busritten van zo’n twintig uur. Tel daarbij op dat de bus over een van de mooiste bergpassen van Zuid-Amerika rijdt en ik deze reis graag maak voor mijn favoriete wijn. Tijdens de rit van het Chileense Valparaiso naar het Argentijnse Mendoza – met border crossing nummer vijf – is de smalle weg spannend, maar vooral adembenemend mooi en gezellig. Terwijl we door de Andes rijden, en de kleuren van de bergen veranderen van groen en bruin naar het woestijnachtige oranje en beige, houdt Armando mij gezelschap.  

Wijnregio Mendoza: busreis met Argentijn Armando

Armando – met een rode eighties regenjas, een goede ronde buik en grote bruine kijkers in de schaduw van zijn zwartgrijze wenkbrauwen – is Argentijns, woont in Mendoza en drinkt dus elke dag ’s werelds beste Malbec. Halleluja. Goed, niet elke dag want hij is vrachtwagenchauffeur. Een vrachtwagenchauffeur die al honderden keren – als het er niet duizend zijn – over deze bergpas gereden heeft. Vroeger als klein kind naast zijn opa en vader en later zelf achter het stuur. Hij weet mij alles te vertellen over wat we zien, hij wil zijn Engels oefenen en hij praat vervolgens zo’n acht van de negen uur tegen mij aan. Nu weet ik dat het oude treinspoor over een paar jaar misschien weer in gebruik is met dank aan de Chinezen, de combinatie tussen een paard en ezel een Mula heet en dat het recreatie-meer vlak bij Mendoza nog niet zo lang geleden is aangelegd, eigenlijk voor water in deze droge regio. We delen churros met Dulce de Leche, maken een selfie en we geven een Argentijnse knuffel als Armando mij naar de taxi heeft gebracht.  

Wijnregio Mendoza: treinrails

Slaapfeestjes en vergaderingen onder het genot van…

Reizigers die ik in Argentinië leer kennen, zijn stuk voor stuk net zo relaxt als de Argentijnen zelf. Ze zijn van mijn leeftijd of ouder en hoeven zich ook niet te bewijzen door te vertellen wat ze wel niet allemaal doen en gedaan hebben in het leven. Zo lijkt de tienpersoonskamer in het hostel Bahia Independencia elke avond weer op een slaapfeestje met de charmante Italianen, de Peruaanse uit Lima, de good looking 50-plusser met iets te veel verhalen over zijn gekochte auto in Brazilië, de nuchtere blonde Nederlander en de iets te luide Bulgaarse met haar te rustige Franse vriend. Vroeg naar bed zit er wel in, maar vroeg slapen niet. Keer op keer hebben we gesprekken, komen de goede verhalen naar boven, delen we tips en lachen we vooral om de paar dronkenlappen die de dag hebben doorgebracht op de fiets in het wijngebied Maipu. Het wordt nog leuker in dit hostel als ik ineens Sophie – met wie ik het bruisende Buenos Aires ontdekte – bij de receptie zie inchecken.  

Wijnregio Mendoza: witte wijn

Mijn kamergenoten en Sophie hebben allemaal andere plannen, maar dat hebben de Nederlanders Wijnand (ook wel Vino, Wijn of Vinnie), Marleen (ook wel Doekoe Dalman of Lena) en Stephan niet. Bij aankomst in Mendoza plaatste ik in de Facebookgroep Midden- en Zuid-Amerika Backpackers een oproep aan andere reizigers om de fietstour langs de wijngaarden van Maipu te doen. Van wijn krijg je goede ideeën. Zo besluiten we een roadtrip te gaan maken van Mendoza naar Salta, inclusief de kleurrijke dorpen rondom Salta. We lassen de nodige vergaderingen in onder het genot van – natuurlijk – wijn, we stippelen de route uit, we gaan de auto verhuurmaatschappijen af en we doen boodschappen voor een heel weeshuis. Klaar om de wegen van Noord-Argentinië onveilig te maken.  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s