Chili, Stories
Geef een reactie

Vallende sterren en maanlandschap in het woestijndorp San Pedro de Atacama

Vallende sterren en maanlandschap in het woestijndorp San Pedro de Atacama

De laatste bladzijde van het eerste hoofdstuk sla ik bijna om. Het ‘Zuid-Amerika boek’ is in mijn steeds warrigere reishoofd opgedeeld in drie hoofdstukken. Hoofdstuk 1: Argentinië en Chili. Hoofdstuk 2: Bolivia en Peru. Hoofdstuk 3: Ecuador en Colombia. Nog zo’n negen uur in de bus naar San Pedro de Atacama, de woestijn in het verre noorden van Chili. Maar eerst definitief afscheid nemen van het ge-wel-dige Argentinië, naar een hoogte van 5.000 meter en de laatste en hoogste grensovergang van de zeven tussen Argentinië en Chili. Tien Argentijnse en zeven Chileense stempels in het paspoort.

Vallende sterren en maanlandschap in het woestijndorp San Pedro de Atacama

Vallende sterren en maanlandschap in het woestijndorp San Pedro de Atacama

Het backpackersgeld moet lokaal rollen

Marleen en Wijnand zijn vrij aanwezig op de laatste bladzijdes van het eerste hoofdstuk. Vanuit Salta neem ik samen met deze twee ‘parels’ de bus. Marleen en ik hebben het al dagen over een Zara in San Pedro de Atacama, want in dat shoppen till you droppen hebben we toch een partij zin. We rijden het piepkleine woestijn dorp in en kijken nog eens goed op de kaart van Maps.me. Een Zara. Dat is hetzelfde als een Bijenkorf op een kneuterig winkelcentrum in de boeren afgelegen gebieden van Nederland. Al zal er genoeg ruimte zijn voor de Zara in San Pedro de Atacama als veel van de souvenirwinkels en reisbureaus – waar ze allemaal dezelfde kleurrijke prullaria en tours met de beste deals verkopen – zouden sluiten. Maar dat willen we natuurlijk niet, want het backpackersgeld moet lokaal rollen. En dat doet het in dit woestijndorpje. Meer dan mij lief is, moet ik zeggen.  

Het woestijndorpje voelt namelijk als een feestje in Tivoli Vredenburg in Utrecht. Niet omdat dit een party-bestemming is. Wel omdat het ons kent ons is. Ik val van de ene ‘hey hello, how are you? How long are you staying here? When did you arrive? Where did you come from? What is your next destination?’ in de andere. Ik kom alleen maar bekenden tegen, zoals de Belgische Lousie waarmee ik galoppeerde door de campo’s in de buurt van Buenos Aires. De enige locals op straat zijn de verkopers van die souvenirwinkels en reisbureaus. Hartstikke toeristisch dus. En ik ben daar net zo goed onderdeel van. Net als alle anderen die hier rondlopen en op zoek zijn naar lokale ervaringen of beweren niet anders te willen en hebben. Yeah right! Het positieve is dat je veel nieuwe reizigers leert kennen. Zo reis je niet alleen door Zuid-Amerika, maar ook een klein beetje de hele wereld over. We eten pizza met een Italiaanse en Spaanse, kletsen met een Israëliër, plassen in onze broeken van het lachen met een Brit en doen decadent met een Duitse onder het genot van Frans stokbrood en een Chileense Cabernet Sauvignon. 

Vallende sterren en maanlandschap in het woestijndorp San Pedro de Atacama

Het maanlandschap in Valle de la Luna

Neem naast het woestijndorpje eens Valle de la Luna. Een vallei die je doet denken op de maan te zijn. Inderdaad het landschap is er maanachtig en prachtig mooi. Blijkt dus, het hele dorp is uitgelopen naar deze vallei. Niet gek als alle reisbureaus voor nog geen paar tientjes dezelfde tour verkopen. We racen van bezienswaardigheid naar bezienswaardigheid om andere tours voor te zijn en om op tijd te zijn voor dé zonsondergang, waar ik met honderden mensen naar kijk. Hoe mooi het landschap ook van kleur verandert en de zon erachter zakt, ik geniet niet zoals ik zou moeten genieten. Het doet pijn. Samen met deze honderden mensen laat ik namelijk verkeerde footprints achter. Een deel van deze mensen gaat nog een stap verder door over lijnen – met duidelijk bordjes dat dit niet de bedoeling is – heen te stappen. Vorige maand is er nog een stuk rots afgebroken. Toi-toi-toi!

Vallende sterren en maanlandschap in het woestijndorp San Pedro de Atacama

Vallende sterren en maanlandschap in het woestijndorp San Pedro de Atacama

Rozenkleur, maneschijn en vallende sterren

Genoeg gezeik. Ik besluit weer te genieten en ook dat kan in San Pedro de Atacama. Een relax – of zo geheten reizigersadministratie – middag brengt mij bij een reizigerstip: een Frans koffietentje met (finally!) lekker brood. Tussen de bomen geniet ik van alle rust en schrijf ik verhalen. Met een hond op mijn schoot en mama, oma Alie en de neusgaten van Cees op mijn telefoonscherm. 

Een ander rozenkleur-en-maneschijn-moment was de Stargazing Tour. Midden in de woestijn. Geen licht, geen geluid. Pikkedonker. Een picknicktafel wordt uitgeklapt en wijn, warme chocolademelk en snacks worden uit het busjes getoverd. Terwijl Eduardo zijn telescoop installeert, poseren wij in flatteuze outfits voor triljoenen sterren. Eduardo heeft alle sterren en planeten zelf bestudeert en leert ons nu over de astronomie. Het is indrukwekkend hoeveel hij weet en hoe Wikikids-achtig – zonder allerlei science-termen – hij het ons vertelt, zodat ook wij begrijpen hoe het universum in elkaar steekt.  

Vallende sterren en maanlandschap in het woestijndorp San Pedro de Atacama

Vandaag hebben we een beetje extra geluk, want het is de eerste dag van een nieuwe periode voor de sterrenhemel. Wat betekent dat de maan er niet is, de hemel dus niet wordt opgelicht door het maanlicht en de sterren hun beurt krijgen om te shinen. We zien een volledige sterrenhemel met de planeten Mars en Venus, die later door de telescoop twee vuurballen lijken. Een sterrenhemel waarbij ik maar liefst zes vallende sterren zie. Zeven op de teller, want in Patagonië was de primeur. Ik weet nu dat er een vriendin in Nederland zit die ontiegelijk jaloers is, want samen fantaseerden en bekritiseerden we ons rot over het zien van vallende sterren. Uit frustratie besloten we dat we waarschijnlijk wel een vallende ster hadden gezien, maar dat het er gewoon niet uitziet zoals de vallende-ster-emoticon op je telefoon. Vriendin, ik kan je vertellen: het ziet er uit als die vallende-ster-emoticon. Intens mooi! 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s