Vallende sterren en maanlandschap in het woestijndorp San Pedro de Atacama

Vallende sterren en maanlandschap in het woestijndorp San Pedro de Atacama

De laatste bladzijde van het eerste hoofdstuk sla ik bijna om. Het ‘Zuid-Amerika boek’ is in mijn steeds warrigere reishoofd opgedeeld in drie hoofdstukken. Hoofdstuk 1: Argentinië en Chili. Hoofdstuk 2: Bolivia en Peru. Hoofdstuk 3: Ecuador en Colombia. Nog zo’n negen uur in de bus naar San Pedro de Atacama, de woestijn in het verre noorden van Chili. Maar eerst definitief afscheid nemen van het ge-wel-dige Argentinië, naar een hoogte van 5.000 meter en de laatste en hoogste grensovergang van de zeven tussen Argentinië en Chili. Tien Argentijnse en zeven Chileense stempels in het paspoort.

Vallende sterren en maanlandschap in het woestijndorp San Pedro de Atacama

Vallende sterren en maanlandschap in het woestijndorp San Pedro de Atacama

Het backpackersgeld moet lokaal rollen

Marleen en Wijnand zijn vrij aanwezig op de laatste bladzijdes van het eerste hoofdstuk. Vanuit Salta neem ik samen met deze twee ‘parels’ de bus. Marleen en ik hebben het al dagen over een Zara in San Pedro de Atacama, want in dat shoppen till you droppen hebben we toch een partij zin. We rijden het piepkleine woestijn dorp in en kijken nog eens goed op de kaart van Maps.me. Een Zara. Dat is hetzelfde als een Bijenkorf op een kneuterig winkelcentrum in de boeren afgelegen gebieden van Nederland. Al zal er genoeg ruimte zijn voor de Zara in San Pedro de Atacama als veel van de souvenirwinkels en reisbureaus – waar ze allemaal dezelfde kleurrijke prullaria en tours met de beste deals verkopen – zouden sluiten. Maar dat willen we natuurlijk niet, want het backpackersgeld moet lokaal rollen. En dat doet het in dit woestijndorpje. Meer dan mij lief is, moet ik zeggen.  

Het woestijndorpje voelt namelijk als een feestje in Tivoli Vredenburg in Utrecht. Niet omdat dit een party-bestemming is. Wel omdat het ons kent ons is. Ik val van de ene ‘hey hello, how are you? How long are you staying here? When did you arrive? Where did you come from? What is your next destination?’ in de andere. Ik kom alleen maar bekenden tegen, zoals de Belgische Lousie waarmee ik galoppeerde door de campo’s in de buurt van Buenos Aires. De enige locals op straat zijn de verkopers van die souvenirwinkels en reisbureaus. Hartstikke toeristisch dus. En ik ben daar net zo goed onderdeel van. Net als alle anderen die hier rondlopen en op zoek zijn naar lokale ervaringen of beweren niet anders te willen en hebben. Yeah right! Het positieve is dat je veel nieuwe reizigers leert kennen. Zo reis je niet alleen door Zuid-Amerika, maar ook een klein beetje de hele wereld over. We eten pizza met een Italiaanse en Spaanse, kletsen met een Israëliër, plassen in onze broeken van het lachen met een Brit en doen decadent met een Duitse onder het genot van Frans stokbrood en een Chileense Cabernet Sauvignon. 

Vallende sterren en maanlandschap in het woestijndorp San Pedro de Atacama

Het maanlandschap in Valle de la Luna

Neem naast het woestijndorpje eens Valle de la Luna. Een vallei die je doet denken op de maan te zijn. Inderdaad het landschap is er maanachtig en prachtig mooi. Blijkt dus, het hele dorp is uitgelopen naar deze vallei. Niet gek als alle reisbureaus voor nog geen paar tientjes dezelfde tour verkopen. We racen van bezienswaardigheid naar bezienswaardigheid om andere tours voor te zijn en om op tijd te zijn voor dé zonsondergang, waar ik met honderden mensen naar kijk. Hoe mooi het landschap ook van kleur verandert en de zon erachter zakt, ik geniet niet zoals ik zou moeten genieten. Het doet pijn. Samen met deze honderden mensen laat ik namelijk verkeerde footprints achter. Een deel van deze mensen gaat nog een stap verder door over lijnen – met duidelijk bordjes dat dit niet de bedoeling is – heen te stappen. Vorige maand is er nog een stuk rots afgebroken. Toi-toi-toi!

Vallende sterren en maanlandschap in het woestijndorp San Pedro de Atacama

Vallende sterren en maanlandschap in het woestijndorp San Pedro de Atacama

Rozenkleur, maneschijn en vallende sterren

Genoeg gezeik. Ik besluit weer te genieten en ook dat kan in San Pedro de Atacama. Een relax – of zo geheten reizigersadministratie – middag brengt mij bij een reizigerstip: een Frans koffietentje met (finally!) lekker brood. Tussen de bomen geniet ik van alle rust en schrijf ik verhalen. Met een hond op mijn schoot en mama, oma Alie en de neusgaten van Cees op mijn telefoonscherm. 

Een ander rozenkleur-en-maneschijn-moment was de Stargazing Tour. Midden in de woestijn. Geen licht, geen geluid. Pikkedonker. Een picknicktafel wordt uitgeklapt en wijn, warme chocolademelk en snacks worden uit het busjes getoverd. Terwijl Eduardo zijn telescoop installeert, poseren wij in flatteuze outfits voor triljoenen sterren. Eduardo heeft alle sterren en planeten zelf bestudeert en leert ons nu over de astronomie. Het is indrukwekkend hoeveel hij weet en hoe Wikikids-achtig – zonder allerlei science-termen – hij het ons vertelt, zodat ook wij begrijpen hoe het universum in elkaar steekt.  

Vallende sterren en maanlandschap in het woestijndorp San Pedro de Atacama

Vandaag hebben we een beetje extra geluk, want het is de eerste dag van een nieuwe periode voor de sterrenhemel. Wat betekent dat de maan er niet is, de hemel dus niet wordt opgelicht door het maanlicht en de sterren hun beurt krijgen om te shinen. We zien een volledige sterrenhemel met de planeten Mars en Venus, die later door de telescoop twee vuurballen lijken. Een sterrenhemel waarbij ik maar liefst zes vallende sterren zie. Zeven op de teller, want in Patagonië was de primeur. Ik weet nu dat er een vriendin in Nederland zit die ontiegelijk jaloers is, want samen fantaseerden en bekritiseerden we ons rot over het zien van vallende sterren. Uit frustratie besloten we dat we waarschijnlijk wel een vallende ster hadden gezien, maar dat het er gewoon niet uitziet zoals de vallende-ster-emoticon op je telefoon. Vriendin, ik kan je vertellen: het ziet er uit als die vallende-ster-emoticon. Intens mooi! 

Valparaiso, de kleurrijkste stad van Chili

Muren vol street art vormen de straten van de kleurrijkste stad van Chili: Valparaiso

Kleur, kleur en nog heel veel meer kleur. Valparaiso is niet alleen de kleurrijkste stad van Chili, het is ook de kleurrijkste stad die ik ooit bezocht heb. Verdeeld over 42 heuvels is de stad een golf aan kleur. Een golf die oranje, roze en geel kleurt als de zon de beurt van shinen aan de maan geeft. Een golf waarvan de zon overdag alle kleuren – van primair tot nietszeggend – intenser maakt en een golf die overloopt in de Pacific Ocean. Ik wandel door de straten van het letterlijke Down Town, Cerro Concepcion en Cerro Alegre. ‘Cerro’, wat ‘heuvel’ in het Spaans betekent.  

Valparaiso, de kleurrijkste stad van Chili

Valparaiso, de kleurrijkste stad van Chili

Tip: La Joya Hostel is een modern hostel met speelse loft kamers en een dakterras voor uitzicht op de eerdergenoemde heuvels. Het ligt wel wat verder van het centrum. 

Verhalen achter de kleuren van Valparaiso

Een street art tour is voor mij tijdens vele stedentrips dé manier om de verhalen en cultuur van een stad te leren kennen. Zo natuurlijk en vooral ook in Valparaiso, want deze Chileense stad ademt street art. Ik besluit de middag van aankomst – met nog een lichtelijke nasleep van de afsluiting van de Dragoman Patagonië tour de nacht daarvoor – een street art tour in Valparaiso te doen. Een, zoals velen, op basis van tips. Ook wel de Free Walking Tours genoemd, waarbij alle nieuwsgierige aapjes op komen dagen op het centrale plein. In het geval van deze street art tour was het slechts één nieuwsgierige aap en dat was ik. 

Valparaiso, de kleurrijkste stad van Chili

Valparaiso, de kleurrijkste stad van Chili

Lucky me, want alle aandacht is voor mij. Lucky me keer twee, want de gids weet letterlijk alles te vertellen over de grootste werken, meest kleine onopvallende werken en alles daar tussen in. Hij groet de brein achter de Valparaiso street art community als zijn beste vriend. Hij kent in de straat Atahualpa – kleurrijk door haar deuren – het verhaal van elk huishouden aan de hand van de street art op hun deur. Hij vertelt bij het grootste street art werk van Valparaiso – waarvan zijn vrienden de artists en een koppel zijn – dat de dame zwanger was terwijl ze op meters hoogte het gebouw versierde. Hij leert mij de details en herkenning van elke artist, want een goede artist heeft meerdere werken in Valparaiso. Hij laat mij de kleurrijke golf van Valparaiso kennen. Van top tot teen, van binnen en van buiten en van vroeger tot nu.  

Valparaiso, de kleurrijkste stad van Chili

Valparaiso, de kleurrijkste stad van Chili

Valparaiso, de kleurrijkste stad van Chili

De zonsondergang van Concón door een fout in de busplanning

Een nieuwe dag, dus een nieuwe Free Walking Tour. Dit keer met de Amerikaanse Alli en mijn Dragoman familielid Ammen. We wandelen door de straten van de Cerro’s, nemen de gammele furnicular en zetten voetstappen op vele traptreden. Na de tour is het dan ook tijd voor een goede bak koffie, een videocall met dronken Kingsday vierders, het eten van de beste en grootste empanada’s en het kopen van Alfajores (biscuits met Dulce de Leche) door aan te bellen bij een oud mannetje en zijn kleinzoon. We maken een plan voor de tweede helft van de dag. We gaan de zonsondergang bekijken in de duinen net iets buiten Viña del Mar, een chiquere badplaats naast Valparaiso. Een lokale bus brengt ons daar. 

Valparaiso, de kleurrijkste stad van Chili

Valparaiso, de kleurrijkste stad van Chili

Valparaiso, de kleurrijkste stad van Chili

Ik wil graag de lokale bus de schuld geven, maar dat slaat nergens op. Wij bedenken ons namelijk na ruim een uur – terwijl de busrit slechts een half uur zou duren – dat we misschien te ver zijn. En dat zijn we. We zijn in Concón, de badplaats na Viña del Mar. De zon is al begonnen achter de horizon te zakken en zonder nadenken springen we uit de bus. Op Maps.me zien we dat we dichtbij een strand zijn. Die kant maar op. Dan zien we wel geen duinen, maar wel de zonsondergang. Met surfers als een perfect silhouette. En dat is misschien nog wel beter dan de duinen.  

Valparaiso, de kleurrijkste stad van Chili

Reis je mee door Argentinië, Chili, Bolivia, Peru, Ecuador en Colombia? - a crush on the world

Reis je mee door Argentinië, Chili, Bolivia, Peru, Ecuador en Colombia?

Pleinen waar de hoge klanken van een viool je oren binnendringen en waar oudere Argentijnse echtparen passioneel dansen op de instrumentale tangomuziek. Straten waar levensgrote muurschilderingen, kleurrijke kozijnen en deuren je op een zonnige dag nog vrolijker maken. Terrassen waar Porteños en reizigers samen de ochtend beginnen met koffie en medialunas (Argentijnse croissants) en eindigen met de beste Malbec. En markten waar avocado’s en fruit in alle soorten en maten met smart op mij liggen te wachten. Buenos Aires is over een paar dagen het beginpunt van zes maanden avontuur. Zes maanden: mijn rugzak en ik die samen Argentinië, Chili, Bolivia, Peru, Ecuador en Colombia gaan ontdekken. Reis jij met mij mee?

Reis je mee door Argentinië, Chili, Bolivia, Peru, Ecuador en Colombia? - a crush on the world

Van uitzicht op de junkies naar ‘seat with view’

Hoe dichterbij maandag 5 maart 2018 komt, hoe vaker ik spontaan ineens de adrenaline door m’n lichaam voel schieten. Starend uit het raam van mijn kantoorplek in hartje Utrecht heb ik de reis al minstens twintig keer gemaakt. Je hebt kleine dromen, je hebt grote dromen en het is aan niemand anders dan aan jou om deze waar te maken. En hoe cliché ik al dat droomgedoe soms ook vind, nu mijn allergrootste droom op uitkomen staat, schiet die adrenaline steeds vaker door naar een vreugdedans. Er komt een eind aan het staren vanaf mijn kantoorplek, want de reis wordt werkelijkheid. Staren ga ik straks vanuit een vliegtuigraam, een busraam en een bootraam, waar het uitzicht aangenamer zal zijn dan de junkies op de Nicolaasdwarsstraat. En tijdens dat staren droom ik hoe ik de nieuwe Floortje Dessing wordt. Ja, die behoort ook tot de ‘grote dromen’.

Reis je mee door Argentinië, Chili, Bolivia, Peru, Ecuador en Colombia? - a crush on the world

Hoe, wat, waar?

Hoe: met een vliegticket en een backpack. Wat: een reis van zes maanden. Waar: Zuid-Amerika. Wil je mij volgen tijdens mijn reis? Dan vul ik het opnieuw voor je in.

  • Hoe: via www.acrushontheworld.nl, Instagram, Facebook en Youtube onder @acrushontheworld.
  • Wat: een website met reisverhalen en tips. Zit je in de trein, ’s avonds op de bank of ben je even je concentratie verloren tijdens het werken of studeren? Dan zorg ik dat jij je kan wanen in Argentinië, Chili, Bolivia, Peru, Ecuador en Colombia. I feel the pressure. Heb je zelf plannen voor een reis naar een van deze temperamentvolle landen? Dan klik je in het menu op tips, voor de zo gedetailleerd en compleet mogelijke do’s & don’ts in Zuid-Amerika.
  • Waar: vanaf een zonnige terras in de stad, een houten hutje omringd door bergtoppen, vanuit een hangmat op een tropisch strand…

Social media: op Facebook deel ik reisverhalen en tips. Op Instagram de allermooiste plaatsje en snelle shots. Op Youtube… hier moet ik zelf nog aan wennen. Maar m’n buurmeisjes vinden het een must, want ze kijken nu al uit naar mijn eerste aflevering bij 3 Op Reis. Zij zullen zich dan ook opstellen als jury voor mijn vlogs. Juist vlogs. Of misschien gewoon wat video’s van de omgeving. Kortom, verrassing!

Reis je mee door Argentinië, Chili, Bolivia, Peru, Ecuador en Colombia? - a crush on the world